Overview

Spotkanie filozofii Zen i fizyki kwantowej nie jest jedynie ciekawą konwergencją Wschodu i Zachodu, duchowości i nauki. Zamiast tego jest to okazja do glębokiego dialogu między dwoma światopoglądami, które, choc narodzily się w radykalnie różnych kontekstach, zaczęly kwestionowac, każdy na swój sposób, te same fundamentalne pytania dotyczące rzeczywistości, percepcji i świadomości. Mnich Zen spaceruje po ogrodach Kioto. Fizyk bląka się niespokojnie po laboratoriach Genewy. Obydwaj szukają odpowiedzi, obydwaj przyjmują tajemnicę. Mistrz Eihei Dōgen, w XIII wieku, pisze w swoim ""Shōbōgenzō"", że ""Droga jest zasadniczo doskonala i przenika calośc. Ale kto ją rozpoznaje?"". Kilka wieków później Niels Bohr, jeden z twórców fizyki kwantowej, stwierdza: ""Ktokolwiek nie jest zaskoczony teorią kwantową, tak naprawdę jej nie zrozumial"". W tych dwóch zdaniach pojawia się identyczna pilnośc rzeczywistośc nigdy nie jest tym, czym wydaje się na pierwszy rzut oka. Pozory zdradzają, prawda jest ukryta pod zasloną zwyczaju. Filozofia zen kultywuje sztukę paradoksu. Jej kōan przelamują zwyklą logikę i otwierają przeblyski ciszy. Fizyka kwantowa mówi językiem eksperymentów, które zaprzeczają zdrowemu rozsądkowi. W 1927 roku w Solvay, Einstein rzuca wyzwanie Bohrowi: ""Bóg nie gra w kości z wszechświatem"". Ale rzeczywistośc odpowiada nieprzewidywalnością cząstek, tajemnicą obserwatora zmieniającego obserwowany świat. Laboratoria stają się świątyniami, medytacja przypomina podróż w niewidzialne. Istnieje cienka nic, która lączy, na przestrzeni wieków i kultur, klasztor Zen i laboratorium naukowe. Oba celebrują niepewnośc. Oba kwestionują dogmaty. Zen zachęca do porzucenia slów i życia bezpośrednim doświadczeniem. Fizyka kwantowa demaskuje sztywnośc kategorii i pokazuje, że atom, czas, a nawet przestrzeń, nie są absolutne, lecz zmienne i relacyjne. Heisenberg, ojciec zasady nieoznaczoności, znalazl pocieszenie w orientalnych lekturach. Schrödinger czytal indyjskie Upaniszady i medytowal nad koncepcją jedności. Fizyk Fritjof Capra, podróżujący w latach 70. między Indiami a Ameryką, napisal ""Tao fizyki"" i opowiada o kosmicznym tańcu, który obejmuje cząsteczki i medytujących, naukowców i mnichów. Dziś dialog nie ogranicza się do książek. Świątynie Zen na Zachodzie goszczą naukowców w odosobnieniu. Graniczne laboratoria zapraszają filozofów i medytujących. W Genewie, w CERN, pytania o pochodzenie wszechświata przeplatają się z dylematami przypominającymi medytację Zen: kto obserwuje, kto jest obserwowany? To historia cichego, ale potężnego dialogu. To historia mężczyzn i kobiet, którzy odważyli się myślec o tym, co niewidzialne, kwestionowac to, co absolutne i przyjąc niepewnośc. Filozofia Zen i fizyka kwantowa, każda na swój sposób, to dwa klucze otwierające te same drzwi. Za tym progiem pustka nie jest nieobecnością, ale nieskończonym potencjalem. Rzeczywistośc nie jest jedna, lecz wieloraka. Zdumienie staje się metodą, a prostota ujawnia się jako najtrudniejsze z osiągnięc.

Full Product Details

9798293068609

Table of Contents

Reviews

Author Information

Tab Content 6

Countries Available