Overview

W niniejszym badaniu sprawdzono wykorzystanie dlugości samoglosek jako wskaźnika wymowy następującej po nich spólgloski zwarto-wybuchowej przez saudyjskich uczniów uczących się języka angielskiego jako drugiego języka. Opiera się ono na teorii transferu językowego (LTT) opracowanej przez Gassa i Selinkera (1994), modelu ontogenetyczno-filogenetycznym (OPM) sformulowanym przez Majora (2001), model asymilacji percepcyjnej (PAM) opracowany przez Best (1994, 1995) oraz model uczenia się mowy (SLM) stworzony przez Flege (1995). Narzędzie obejmowalo 30 minimalnych par jednosylabowych angielskich wyrazów typu CVC. Uczestnicy, którzy mieszkali w Stanach Zjednoczonych, zostali podzieleni na dwie grupy: 5 zaawansowanych uczniów z Arabii Saudyjskiej uczących się języka angielskiego jako drugiego języka, posiadających wiedzę językową, oraz 10 zaawansowanych uczniów z Arabii Saudyjskiej uczących się języka angielskiego jako drugiego języka, nieposiadających wiedzy językowej. Wyniki pokazaly, że obie grupy dośc trafnie przewidywaly nieudźwięcznione końcowe spólgloski koronalne i tylne po krótkiej samoglosce. Z drugiej strony, obie grupy mialy takie same trudności z przewidywaniem spólglosek zwarto-wybuchowych w tym środowisku.

Full Product Details

9786209579776

Table of Contents

Reviews

Author Information

Tab Content 6

Countries Available