Overview

'n Vergelyking tussen Oosterse filosofieë en kwantummeganika openbaar fassinerende analogieë wat ons uitnooi om ons begrip van werklikheid te heroorweeg. Die doel van hierdie boek is om die verrassende verband tussen die antieke filosofiese tradisies van die Hindoeïsme en die beginsels van kwantummeganika te ondersoek. Die eerste deel verduidelik op 'n baie verstaanbare wyse die fundamentele beginsels van kwantummeganika en die filosofie wat met hierdie nuwe wetenskap geassosieer word. Die res van die boek neem die leser op 'n ontroerende reis om te ontdek hoe hierdie twee skynbaar verafgeleë werklikhede met mekaar kan wisselwerking hê en mekaar kan beïnvloed. Hindoeïsme, met sy diepgaande metafisiese beginsels, bied 'n verwysingsraamwerk wat blykbaar baie aspekte van die ontdekkings van kwantummeganika voorsien. Die boek vergelyk sommige van die hoof temas van Hindoeïsme met hul ooreenstemmende kwantumnotions. Brahman verteenwoordig die uiteindelike werklikheid, 'n onderling verbonde geheel wat alles deurdring. Dit stem ooreen met die konsep van kwantumsamewewing, waarin deeltjies verbind kan bly ongeag die afstand tussen hulle, wat daarop dui dat skeiding op 'n fundamentele vlak dalk net 'n illusie is. Een van die Upanishads stel: 'Dit alles is Brahman', wat die universele onderlinge verbondenheid beklemtoon, en roep die Higgsveld in herinnering, wat deeltjies massa en golfagtige eienskappe verleen. Atman, die individuele siel wat 'n manifestasie van Brahman is, kan gesien word deur die lens van kwantume oorvleueling, waarin 'n deeltjie gelyktydig in verskeie toestande bestaan. Dit weerspieël die idee dat die ware wese van die self op verskeie vlakke van werklikheid bestaan. Die konsep van Karma is gebaseer op die wet van oorsaak en gevolg, parallel aan Heisenberg se onsekerheidsbeginsel, waar die akkuraatheid van een meting dié van 'n ander beïnvloed. Huidige handelinge kan dus toekomstige uitkomste op maniere beïnvloed wat nie altyd voorspelbaar is nie. Moksha, bevryding van die siklus van dood en hergeboorte, vind 'n parallel in kwantume dekoherensie, die proses waardeur 'n kwantumsisteem sy kwantum-eienskappe verloor. Hierdie oorgang verteenwoordig die transformasie van bewussyn van een toestand na 'n ander, analoog aan die strewe na geestelike bevryding. Dharma, of die etiese plig van elke individu, word weerspieël in die korrelasies tussen deeltjies, waar wisselwerkings die gedrag van 'n komplekse stelsel beïnvloed. Elke aksie wat in ooreenstemming met Dharma verrig word, kan langtermyn-effekte hê; op dieselfde wyse vorm kwantumbandbreuke ons heelal. Daar moet op gelet word dat hierdie boek Hindoe-filosofie behandel, nie Hindoe-godsdiens nie. Hierdie onderskeid is besonder belangrik in die konteks van kwantummeganika. Terwyl die Hindoe-godsdiens handel oor toewyding en die kosmiese orde wat deur die godhede gevestig is, bied die Hindoe-filosofie 'n raamwerk om 'n komplekse, onderling verbonde en voortdurend veranderende werklikheid te verstaan. Byvoorbeeld, die idee van Maya - die illusoriese persepsie van die materiële wêreld - het 'n parallel in die onsekerheidsbeginsel in kwantummeganika, volgens welke ons nie gelyktydig die presiese posisie en spoed van 'n deeltjie kan ken nie. Laastens is godsdiens 'n kollektiewe en rituele pad, terwyl filosofie 'n meer individuele en kontemplatiewe een is. Albei verryk Hindoeïsme, maar met verskillende perspektiewe en doelwitte. In godsdiens soek ons eenheid met die goddelike. In filosofie soek ons begrip van wese. Die twee dimensies bestaan dus gelyktydig, maar bied verskillende gereedskap om dieselfde werklikheid te verken. Soos Swami Vivekananda by die Wêreldparlement van Godsdienste in 1893 gesê het: 'Hindoeïsme is nie 'n godsdiens nie, maar 'n oneindige nalatenskap van menslike ervaring'. 'n Uitdrukking wat hierdie rykdom en kompleksiteit perfek opsom.

Full Product Details

9798242946323

Table of Contents

Reviews

Author Information

Tab Content 6

Countries Available