Overview

Rzeczywistośc, tak jak ją postrzegamy, jest jedynie cienką powierzchnią nad przepaścią niewidzialnych struktur. Z jednej strony fizyka kwantowa - z jej precyzyjną matematyką i sprzecznymi z intuicją prawami - bada ukryte warstwy materii, gdzie cząstki nie są już stalymi bytami, ale możliwościami, które przeksztalcają się w samym akcie obserwacji. Z drugiej strony, analityczna psychologia Carla Gustava Junga bada glębie psychiki, odkrywając symbole, archetypy i subtelne powiązania, które wylaniają się z tajemniczego dialogu między nieświadomością a świadomością. Dwa światy. Dwa języki. Dwa pozornie odlegle brzegi. Fizyka kwantowa mówi nam, że pod makroskopową rzeczywistością porusza się pole niewidzialnych możliwości; Jung przypomina nam, że pod indywidualnymi myślami i emocjami dzialają zbiorowe wątki, archetypowe korzenie i uniwersalne schematy. W obu przypadkach powierzchnia nie wystarcza: trzeba ją przekroczyc. Książka ta powstala w konkretnym celu: aby zbudowac most. Most mentalny i koncepcyjny, zdolny polączyc rygorystyczną dyscyplinę nauki z symboliczną glębią psychologii, tworząc przestrzeń, w której te dwie wizje mogą dialogowac bez utraty swojej tożsamości. Ta zbieżnośc nie wynika z próby wymuszenia podobieństwa. Wynika ona raczej z historycznego dialogu, który uksztaltowal się już w latach czterdziestych XX wieku. Jung dlugo dyskutowal z Wolfgangiem Paulim, jednym z ojców mechaniki kwantowej. Pauli, który otrzymal Nagrodę Nobla w 1945 roku, szukal u Junga psychologicznego przewodnika, który pomóglby mu zrozumiec powracające sny w okresie glębokiego kryzysu osobistego. Jung ze swojej strony znalazl w matematycznej rygorystyczności Pauliego rozmówcę, który byl w stanie poddac próbie jego najśmielsze hipotezy. Ich spotkania w Zurychu i korespondencja prowadzona w latach 1932-1958 stworzyly rzadki przyklad dialogu między nauką a psychologią glębi. Wielu historyków nauki postrzega tę korespondencję jako jedną z pierwszych poważnych prób zbadania związku między świadomością a wspólczesną fizyką. Jung często mówil o synchroniczności, zjawisku, które opisal jako znaczący zbieg okoliczności, którego nie da się wyjaśnic prostymi prawami przyczyny i skutku. Pauli, który dobrze znal nieprzewidywalne zachowanie cząstek subatomowych, uważal synchronicznośc za intuicję potencjalnie zbliżoną do nieznanej jeszcze zasady wszechświata. Jung nigdy nie oczekiwal, że fizyka potwierdzi jego teorie, ale twierdzil, że psychika i materia mają wspólną strukturę, której nauka jeszcze w pelni nie opisala. Dzisiaj niektórzy fizycy teoretyczni, tacy jak Henry Stapp w Stanach Zjednoczonych czy Paavo Pylkkänen w Finlandii, powrócili do tych pytań. Proponują oni modele, w których świadomośc może zachowywac się jak pole kwantowe, zdolne do wplywania na rzeczywistośc w sposób, którego nie da się sprowadzic wylącznie do aktywności neuronowej. Hipotezy te mają tę zaletę, że ponownie otwierają dialog, który byl przerwany przez wiele dziesięcioleci. Dialog, który zachęca do postrzegania świadomości nie jako produktu ubocznego mózgu, ale jako glębszego zjawiska, które może wynikac z fundamentalnych praw wszechświata. W tym splocie psychologii glębi, fizyki teoretycznej i filozofii umyslu Jung nadal zaskakuje. Jego intuicje, często uważane za zbyt śmiale dla ówczesnej myśli naukowej, znajdują dziś nowe życie na frontach badań naukowych.

Full Product Details

9798248126705

Table of Contents

Reviews

Author Information

Tab Content 6

Countries Available